تترافلوئورواتان (همچنین به عنوان R{0}}a شناخته می شود) یک گاز بی رنگ و غیر قابل اشتعال با فرمول شیمیایی CF3CH2F است. به طور گسترده ای به عنوان مبرد در سیستم های تهویه مطبوع و تبرید استفاده می شود. نقطه جوش پایینی دارد (-26.3 درجه) و غیر سمی، خورنده و پتانسیل تخریب لایه ازن نیست. با این حال، پتانسیل گرمایش جهانی (GWP) بالای 1430 دارد که آن را به یک ماده مضر برای محیط زیست تبدیل می کند. تلاش‌هایی برای جایگزینی آن با مبردهای سازگار با محیط زیست مانند هیدروفلورولفین‌ها و هیدروکربن‌ها در حال انجام است.

R134a، جایگزین R11، R12، می تواند در تهویه مطبوع خودرو، یخچال و فریزر، تبرید تجاری و غیره استفاده شود، همچنین می تواند در پزشکی استفاده شود، مانند زفکس و سولکان و غیره، همچنین می تواند در پیشرانه های آئروسل، بازدارنده های شعله استفاده شود. و رنگ مو در آفت کش ها، لوازم آرایشی، تمیز کردن و سایر صنایع عامل کف کننده، اسپری آئروسل و غیره.

R134a نوعی گاز مبرد است که معمولا در سیستم های تهویه مطبوع و تبرید استفاده می شود. این یک گاز HFC (هیدروفلوئوروکربن) با پتانسیل تخریب لایه ازن صفر و پتانسیل گرمایش جهانی نسبتاً پایین در مقایسه با سایر مبردها است. R134a در درجه اول در سیستم های تهویه مطبوع خودرو و یخچال و فریزر خانگی استفاده می شود. این گاز غیر سمی و غیر قابل اشتعال است که آن را به گزینه ای مطمئن برای استفاده در سیستم های تهویه مطبوع و تبرید تبدیل می کند. با این حال، مهم است که R134a را به درستی مدیریت و دفع کنید، زیرا در صورت انتشار در اتمسفر می تواند به تغییرات آب و هوایی کمک کند.

گاز مبرد R134a ماده ای است که در سیستم های تبرید برای جذب و آزادسازی گرما در طی فرآیند خنک سازی استفاده می شود. در یک حلقه بسته از طریق سیستم تبرید به گردش در می‌آید و گرما را از هوای داخل به هنگام تبخیر جذب می‌کند و آن را به بیرون منتقل می‌کند تا در هنگام متراکم شدن به محیط رها شود. گازهای مبرد رایج عبارتند از R-22 (کلرودی فلورومتان)، R-134a (1،1،1،2-تترافلورواتان) و R{7}}A (ترکیبی از دی فلورومتان و پنتا فلوئورواتان). با این حال، بسیاری از این گازها اثرات منفی زیست محیطی دارند و به نفع جایگزین های سازگارتر با محیط زیست حذف می شوند.

مبرد R134a ماده ای است که در سیستم های خنک کننده مانند واحدهای تهویه مطبوع، یخچال ها و فریزرها برای انتقال گرما از یک منطقه به منطقه دیگر استفاده می شود. معمولاً گاز یا مایعی است که می تواند گرما را از محیط اطراف جذب کند و آن را در مکان دیگری آزاد کند. نمونه‌های رایج مبردها عبارتند از: فریون-12 (R-12)، فریون-22 (R-22)، هیدروکلروفلوروکربن-22 (HCFC-22)، و هیدروفلوئوروکربن{7}}A (HFC{8}}A). مبردها باید دارای ویژگی هایی باشند که آنها را در سیستم های خنک کننده کارآمد می کند، از جمله نقطه جوش کم و ظرفیت حرارتی بالا. با این حال، بسیاری از مبردها نیز به عنوان مضر برای محیط زیست شناخته شده اند که منجر به قوانین و تلاش هایی برای انتقال به جایگزین های پایدارتر می شود.

R{0}} یک مبرد کلروفلوئوروکربن (CFC) است که معمولاً در سیستم‌های تهویه مطبوع و تبرید استفاده می‌شود. با این حال، مشخص شد که برای لایه ازن مضر است و در بسیاری از کشورها به دلیل سهم آن در تخریب لایه اوزون حذف شده است. در نتیجه تولید و واردات آن از اواخر دهه 1990 در بسیاری از کشورها ممنوع شد. امروزه بیشتر به عنوان یک جزء برای تبدیل سیستم‌های قدیمی‌تر که از R-12 استفاده می‌کنند به مبردهای جدیدتر و سازگار با محیط‌زیست استفاده می‌شود. رایج ترین جایگزین برای R-12 در سیستم های تبرید R{4}}a است که مبرد هیدروفلوئوروکربنی (HFC) است.